زیبا با دلی به وسعت دریا

به نام خالق يکتا

بر همای سعادت می نشينم و به پرواز در می آيم
دور و دور تر می شوم ،
آنقدر دورکه ديگر آسمان اقليم عشق نيز ناپديد می گردد و من نيز از نظرها پنهان می شوم.
نمی دانم آيا اين پنهان شدن هميشگی است يا خير؟!!!!
آيا ساکنان سرزمين با طراوت عشق مرا از ياد خواهند برد؟!!!
نمی دانم چگونه بر سيلابی که از اشک هايم سرازير شده سدّی نهم زيرا هيچ سدّی تحمّل آن نتواند کرد...
می گذارم اين سيلاب تمام خانه و کاشانه ام را از ميان برد
اما...
نوشته شده در سه‌شنبه ۱۳ خرداد ۱۳۸٢ساعت ٤:۳۳ ‎ب.ظ توسط درخشنده ی زیبا نظرات () |