زیبا با دلی به وسعت دریا

ای کاش بال پرواز داشتم تا بال گشايم
و آن ها را وادار به پرواز نمايم، به دورترين نقطه دنيا
به جايی که هيچ موجوديتی به اثبات رسيده در آنجا حضور نيابد
مکانی پر از گل و گياه
جنگلی انبوه که با ورود به آن ، خروج از آن کاری بس غير ممکن شود.
پا گذارم بر چمنزار های خيس خورده که تنها نسيمی تا کنون بر آن پا گذاشته،
هيچ کس حتی در تصوراتش نيز قدم بدانجا نگذاشته .
تصورات بسته شده ديگر توان قدم نهادن به چنين مکانی را ندارد.
هيچ موجودی!!!
چقدر آسوده سر بر بالين می نهم
بدون هيچ واهمه و ترسی
بدون هيچ افکار خسته ای
که باعث خفقان می گردد.
روز ها دل کوه ها را می شکافم تا در پی گياهی معجزه آسا گردم .
خفتن و خوردن
بدون هيچ واهمه و ترسی

نوشته شده در جمعه ٢٧ تیر ۱۳۸٢ساعت ۱:٢۱ ‎ق.ظ توسط درخشنده ی زیبا نظرات () |