زیبا با دلی به وسعت دریا

دوست شما نياز برآمده شماست.
دشت شماست که در آن با عشق و علاقه بذر افشانديد و با شکرگذاری درو می کنيد.
توشه و زادو کانون گرم محبت شماست.زيرا در حال گرسنگی نزدش می رويد و در او صلح و صفا می جوييد.
چون دوستتان افکارش را بی پرده با شما در ميان می گذارد نه ازآن "نه" ای که در ضميرتان می گذرد،بيم داريد و نه از "آری" دريغ می ورزيد. و چون خاموش می ماند دلتان ، همچنان به دلش گوش می دهد.
زيرا که در عالم دوستی هنگامه سکوت، کليه افکار، تمام تمنيات ، سراسر انتظارات ، با مسرتی بر زبان نيامده ، پديدار گشته است.
پس چون از دوستتان جدا شديد، آزرده خاطر نخواهيد بود، زيرا آنچه را در وجود دوست بيشتر مورد تعلق شماست، شايد در غيبتش روشنتر شود، همچنان که کوه در نظر کوه پيمايی که در صحرا باشد، روشنتر آيد.
و بگذاريد هيچ منظوری در دوستی نباشد ، مگر عميق کردن روح دوستی ، زيرا اگر"عشق" چيز ديگری را جز افشای رازش جسستجو کند، ديگر عشق نيست، بلکه دامی است گسترده که تنها صيدش بيهودگی هاست و بگذاريد بهترينتان از آن دوستتان باشد.
اگر جذر و مد زندگی شما را بايد بشناسد ،بگذاريد سيلش را هم بشناسد، زيرا اين چه نوع دوستی است؟
کدام يک از شما برای وقت کشی بايد در جستجويش باشد؟
پيوسسته با نشاط ، حيات اوقات را با دوست به سر بريد ، زيرا بر اوست که نيازتان را لبريز و نه تهی بودنتان را پر کند.
و در صفای دوستی بگذاريد خنده و نشاط متقابل باشد، زيرا در شبنم ناچيز موارد است که دل ، سپيده دمش را دريافته و طراوت می يابد.
ناهيد جون از هديه بسيار زيباتون ممنونم.

نوشته شده در شنبه ۱۸ امرداد ۱۳۸٢ساعت ٤:۳٢ ‎ب.ظ توسط درخشنده ی زیبا نظرات () |