زیبا با دلی به وسعت دریا

سلام مهربانم

 

ديشب به ديدار دريا رفته بودم ؛ بغض آلود گوشه اي كز كرده بود و در خود رفته بود ...گويي او نيز دلتنگ باران بود .

چشمهايم را بستم ...بار ديگر از خداوند خواستم ...

خدايا باران ببارد ...اين بار به خاطر او ...

حال چشمانم را پرسيد ...گفته بودم كه چشمهايم براي تو ...

آه كه اگر باران ببارد ...

 

كه مي گويد عشق تو را به هيچ مي فروشم ؟!!!

مگر چيزي در اين دنياي پست غير از عشق تو برايم ارزش دارد ؟!!!

مي داني كه ادعا نيست زيرا مي گويند :

 

                           با مدعي مگوييد اسرار عشق و هستي

 

اما تو اسرار عشق و هستي را به من آموختي ...

پس من آن مدعي نخواهم بود .

هنوز هم نيازمند راهنمايي هايت مي مانم ...

اگر روزي رسد كه نمي رسد ...كه من نيازمند هيچ باشم ، باز هم نيازمند نگاهت خواهم بود ...

چون مي داني كه اكسيژن وجود من با نگاه تو تامين مي شود ...اميد زندگي من عشق به توست ...

و اگر روزي اين شعله خاموش گردد ، من نيز نيست خواهم شد ...

                                                                            

 

كاش مي دانستي كه چقدر محتاج دستي هستم كه ژاله هاي چشمانم را بستاند...

كاش مي دانستي كه چقدر محتاج وجودت هستم ...

كاش مي دانستي آسمان وجودم اگر روشن است به خاطر آن روزنه اي است كه به سوي تو گشوده مي شود .

 

مي دانم همه اين ها را مي داني ...

اما من نيازمند گفتنش هستم .

 

زندگي گر مي گذرد حرفي نيست               من بدانم كه آن بي تو چطور مي گذرد

 

دوستت دارم به اندازه وسعت بي كران ها

 

نوشته شده در چهارشنبه ٧ اردیبهشت ۱۳۸٤ساعت ۱۱:٥۱ ‎ب.ظ توسط درخشنده ی زیبا نظرات () |