زيبا با دلی به وسعت دريا

سلام درياي مهربانم

هر چه روزها مي گذرد و هر چه به تو نزديك تر مي شوم ، بيشتر احساس دلتنگي مي كنم .

چند شبي است كه روياي رويارويي با تو مرا اسير خود كرده .

كاش بداني ...

وقتي در گردش روزگار قرار مي گيرم و هر چه از حوادث آگاه تر مي شم گويي توقعم از خودم هم بيشتر مي شوم .

ديشب خوابي ديدم و صبح تنها چيزي كه به ياد آوردم از آن شب طولاني جمله اي بيش نبود :

چشمانت باز هم معصوميت دختر كوچولوي منو داره .

 

 

 

مهربانم

كمكم كن  تا هيچ گاه اسير تعصب بي جايي كه مانع از ديدن حقيقت است ، نشوم

كمك كن تا به ياد داشته ياشم هر جا كه باشم باز هم تو را دارم .

كمكم كن تا خود را از هر چه تعلق است برهانم .

كمكم كن تا بتوانم حقيقت را از نا حق تشخيص دهم .

كمك كن تا اگر اشتباهي در مسيري كه برگزيدم وجود دارد ، قبل از هر اقدامي به آن پي ببرم .

 

                                          &&&&&&&&&&&&&&&&&

 

كامل بودن كار آسوني نيست .

چشمام رو مي بندم بهت كه فكر مي كنم توي  يه روشنايي مبهم غرق مي شم .

درست مثل زماني كه ...

 

 

 

                                            &&&&&&&&&&&&&&&&&

 

 

 

   من مي گم نوشتن حس مي خواد به من مي خندن . الان اصلا حسش نبود .

 

                   

                                            &&&&&&&&&&&&&&&&&

 

آسمون دلش گرفته

ناي خوندن نداره

حال موندن نداره

كاشكي بارون بباره

 

                                                  يا حق

 

 

 

                                

 

 

نوشته شده در شنبه ۸ امرداد ۱۳۸٤ساعت ۱٢:٥٤ ‎ب.ظ توسط درخشنده ی زیبا نظرات () |